Gruttoland

Afgelopen week bezocht ik voor de derde keer de fotohutten bij Boer Murk in Gruttoland, nabij Wommels. Dit keer was het een vroegertje. Om half zeven draaide ik het erf op en had toen al vijf kwartier in de auto gezeten. Het was de moeite waard!!

Over vroeg gesproken… Vogelwacht Wommels was al meer dan een uur druk bezig om alle nesten in kaart te brengen met een drone. De een achter de remote van de drone, waaronder een warmtecamera hangt, zijn collega’s in het veld met een gps om de nesten te markeren waardoor de coördinaten bekend worden en boer Murk een exact overzicht krijgt van wat er op zijn land broedt.

nauwelijks had ik mijn apparatuur geïnstalleerd of de visdiefjes trokken direct mijn aandacht. Er liggen een paar kleine eilandjes voor de hut en dat is precies wat visdiefjes nodig hebben om te broeden. Vrouwlief bleef vaak op het eilandje, terwijl haar man erop uitging om te vissen. En tussentijds flirten ze dat het een lieve lust is.

Wat is de kluut toch een prachtige sierlijke vogel en wat kun je je hier fotografisch fantastisch op uitleven. De hele morgen scharrelden de kluten voor de hut en lieten zich van alle kanten zien. Daar komt bij dat de weersomstandigheden deze morgen ook telkens anders waren. Toen ik aankwam was het nevelig, waarna de zon zelfs een beetje doorbrak. Dit leverde prachtige plaatjes op met een vrijwel rimpelloos en dus spiegelend water.

Een moment later betrok de lucht en begon het te waaien, waardoor de sfeer totaal anders werd en de magie werd verbroken. Daarna weer een combinatie van regen en zon, wat weer prachtige tegenlicht opnames mogelijk maakte. Kortom alle kansen!

De hormonen waaiden nog steeds over de plas en ook de kluten bleken er gevoelig voor. Het mannetje begon opvallend zijn veren te poetsen en het vrouwtje trok op haar beurt weer de aandacht van deze poetsende man. Ze begrepen elkaar…

Na de paring dansen kluten even heel kort met elkaar waarna ze ieders hun weg weer gaan. Een prachtig gezicht!

Vooraf was ik al getipt! Ik moest vooral op het schelpeneilandje kijken, want daar zou de kleine plevier broeden. Het vogeltje doet zijn naam eer aan want aanvankelijk zag ik hem/haar over het hoofd. Het is inderdaad een klein vogeltje, maar wanneer je in die kleine gele rondjes hebt gekeken, vergeet je hem niet gauw weer. Wat een schitterend klein, dapper diertje is dat! Op zoek naar voedsel trapt hij razendsnel met één pootje op de grond en lokt daarmee kleine beestjes en wormpjes naar boven.

Naast dit kleine spul, zag ik ook nog een paar mastodonten. Nee, geen slurfdier uit de prehistorie, maar een koppeltje nijlganzen. Het mannetje was druk bezig veel indruk te maken op zijn vrouwtje. Een indrukwekkend en prachtig gezicht!!

Vlak voor de hut scharrelde voortdurend een tureluur: alleen. Gezien het veelvuldige ‘tudú‘ en de reacties uit de verte waren er wel meer soortgenoten in de buurt. Deze tureluur scharrelde zijn kostje bij elkaar in het laagje water voor de hut. Ondanks dat er geen soortgenoten in de directe nabijheid waren, leek hij wel voortdurend bezig indruk te maken. Of zou hij aan het oefenen zijn geweest?

Het voordeel van het nabij fotograferen is dat de ring afgelezen kon worden. Teade de Boer achterhaalde dat deze tureluur bijna vier jaar geleden, namelijk op 5 juni 2018, is geringd aan het trekpad in Burgwerd, hemelsbreed amper een paar honderd meter van de hut!! Ik blijf de vogeltrek fascinerend vinden!! Waar zou dit beestje de winter hebben doorgebracht??? Allemaal vragen!

Vooraf was mij verteld dat er onlangs een grote groep kemphanen rondvloog en dat er vechtende mannetjes gezien waren. Altijd een imposant gezicht. Loerend met mijn verrekijker over de plas ontdekte ik in de verte inderdaad een paar mannetjes. Ze leken echter meer bezig met voedsel zoeken dan met elkaar, maar het blijven prachtige exemplaren. Gegeven de afstand zijn de foto’s niet heel scherp, maar ik kon het toch niet laten ze vast te leggen! Ik begreep onlangs dat er drie ‘soorten’ / kleuren mannetjes zijn. Ik zag er twee.

En dan de vogel waar dit mooie stukje land zijn naam aan te danken heeft, de Grutto. Deze zaten vrijwel allemaal bij de nesten en lieten zich in de plas niet heel veel zien. Minder in ieder geval dan tijdens mijn vorige bezoeken aan Gruttoland. Maar ze zaten meer in de wal, die vol met kruiden stond. Vooral de rode zuring staat goed bij het roosbruine van de grutto’s. Kijken oordeel zelf!

De grutto staat in de fotografie bekend om de sjabloonafbeelding. Grutto op paaltje, een variant op het bekende VOP-je (Vogeltje Op Paaltje). Die traditionele foto heb ik deze morgen niet kunnen maken. Wel nog een paar typisch Hollandse foto’s met hek, kerk en grutto (en scholekster).

Aan het einde van de morgen toch nog even mee met de vogelwacht de weilanden in, om de gps locaties te plotten. Zagen we ook nog een paar nestjes. Mooi zo’n telelens, dan hoef je ze ook niet te storen!